واحد «کار در یک روز» ممکن است یک مولقه سندیکالیستی باشد اما برای یک تئوری ارزش یک مولفه علمی - اقتصادی نیست. در عوض مولفه علمی - اقتصادی پروسه کار و پروسه ارزش است.
این که در یک پروسه کار و یک پروسه ارزش، چه مقدار سرمایه متغیر و معیشتی و انسانی به کار رفته را می شود محاسبه کرد. همان گونه که می شود محاسبه کرد که در یک روز کاربه چه تعداد و یا چه کسری از یک پروسه کار وجود دارد.
همان گونه که در آغاز گفتیم ذات پروسه کار منوط به ذات محصول کار است. یعنی محصولی که نتیجه این پروسه است. به این مفهوم محصولی که تولید می شود حاصل یک پروسه می باشد.
هر محصول از دو بخش ترکیب یافته: از سرمایه ایی که صرف آن شده و از ارزشی که در آن جدیدا و به تازگی وارد شده است
سرمایه مصرفی در یک محصول به زبان مارکس اگر بخواهیم بیان کنیم مرکب از سرمایه ثابت و سرمایه متغیر است.
بشر در سطح کلی یعنی در سطح کار اجتماعی تنها زمانی قادر است شاهد به بار نشستن آن ارزش های نوینی باشد که هر باره در سطح جزئی تولید می شود، که از سطح اقتصاد معیشتی و سرمایه ایی و بازتولیدی، به سطح و مرحله اقتصاد ذخیره ایی و انباشتی وارد گردد.
در رابطه موجود میان یک روز کار از یکسو و از سوی دیگر پروسه کار، می توان افزود که پروسه کار می تواند کمتر و بیشتر از یک روز کار باشد. حتی پروسه کارهایی وجود دارند که سالانه به طول می انجامند و پروسه کارهایی وجود دارند که در دقیقه محاسبه میشوند.
در علم اقتصاد آنچه مبناست کار و به این مفهوم پروسه کار است. این کار و به این مفهوم محصول کار است که حامل تمام مولقه های اقتصادی است.
هر کار در سطح جزیی ناقل و حامل سرمایه مصرفی یعنی ارزش مرده و ارزش نوین و زنده است.
سرمایه متغیر مد نظر مارکس، جزیی از سرمایه و جزیی از کار مرده قبلی است. کار زنده و ارزش افزا سرمایه متغیر و نیروی کار و .. نیست.
اگر از دیده مارکس کار زنده و کار ارزش افزا یعنی نیروی کار، این بدین خاطر است که در دیده تمام فیزیوکرات ها و از جمله مارکس، کار وجود ندارد مگر به وجه فیزیک و نیروی کار.
مارکس به دیده فیزیوکراتی از کار، هیچ چیز جدیدی از خود به آن اضافه نکرد مگر سعی نمود با حقه واحد کار در یک روز و تقسیم آن بر پایه مدل ترکییب ارگانیک کار اجتماعی، معمای ارزش نوین یعنی سود را حل کند که موفق آمیز نبوده است.
ادامه...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen