کار اجتماعی اضافی کاری است که مضاف و افزوده بر کاری است که بطور لازم و ضروری انجام می گیرد و از این رو حائز اهمیت اندوخته ایی و انباشتی و ذخیره ایی است.
از دیده ارزشی و زمانی کار اضافی، یعنی ارزش افزوده و زمان افزوده که انسان مضاف بر ارزش و زمان ضروری و معیشتی کسب وصرف می کند.
در طول مدت کار ضروری اگر ما انسان ها مدام در پی ثابت نگه داشتن و حفظ سطح معیشت خود می باشیم در طول کار اضافی در عوض مدام در پی کسب ثروت، افزودن به سطح معیشت و موجود خود می باشیم.
این ترکیب ارگانیک کار اجتماعی به دو جزء اصلی و فرعی، ضروری و اضافی ترکیبی است که از دیده بسیاری از ناظران اقتصاد اجتماعی بشر پنهان نماند و از جمله بر مارکس.
در رابطه با ترکیب ارگانیک اقتصاد اجتماعی به ترتیب ضروری و اضافی و نقل شده در بالا، باید هرباره به یک نکته مهم توجه داشت:
گرچه به نظر می آید که از نظر ترتیب زمانی کار ضروری به کار اضافی مقدم است، یعنی اول انسان موقعیت فعلی را حفظ می کند و سپس هرباره بر آن می افزاید، اما در عالم واقعیت این گونه نیست که انسان دو سری و دو دسته کار از نظر خصلت متفاوت انجام می دهد یعنی در طی یک مدت پروسه کارش، صرف انجام کارهایی است که این کارها صرفا خصلت ضروری و صرفا دارای ارزش ثابت وقبلی هستند و در مدت دوم کارهای انجام می دهد که حائز تنها ارزش افزوده است. این جدایی و تفکیک زمانی میان ارزش اضافی و. ارزش افزوده در هر پروسه کار معین و منفرد مطرح نیست.
به دیگر سخن: هر پروسه کار منفرد و معین، یعنی هر محصول کار و یا هر کار بطور خلاصه اگر بیان شود، در حین حال هم دارای ارزش ضروری و ثابت است و هم ارزش افزوده و متعیر.
لاکن در یک نگاه کلی یعنی آنچه که مربوط می شود به ترکیب ارگانیک اقتصاد بشری، یعنی اقتصاد در سطح کلان، ما می بینیم که همه ارزش های که انسان تولید می کند، همه کارهایی که انسان خلق می کند، بدوا و در مدت زمان نخست صرف نگه داری و ثابت نگه داشتن وضعیت و سرمایه موجود است، و سپس هر آنچه که مضاف بر آن انجام می گیرد صرف افزوده شدن، اندوخته شدن، ثروت اندوزی و... می گردد.
این را می شود مطابق با قانون انباشت و اندوختن در حین پروسه مصرف توضیح داد.
ادامه دارد...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen